Biblia o pijaństwie

Święty Paweł wśród przewin (1 Kor 6,10) zawarł również grzech pijaństwa, a cechą wspólną wszystkich wyszczególnionych wykroczeń było pozbawienie się możliwości zbawienia.

Pisze bowiem Apostoł Narodów: „Czyż nie wiecie, że niesprawiedliwi nie posiądą królestwa Bożego? Nie łudźcie się! Ani rozpustnicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani mężczyźni współżyjący z sobą, ani złodzieje, ani chciwi, ani pijacy, ani oszczercy, ani zdziercy nie odziedziczą królestwa Bożego”.

Katalog ten stanowi doskonały przykład na rozpasanie społeczne, jakiego świadkiem był nawrócony Żyd. Hulanki i swawole na królewskich dworach nie miały końca, a obywatele brali niejednokrotnie przykład ze swoich panów i również w sposób nieposkromiony korzystali z uciech życia, czyniąc je bardziej przyjemnym, jednak tylko w ich mniemaniu. Autorzy biblijni i pisarze chrześcijańscy często komentowali ludzkie upodobanie do alkoholu, będące wyznacznikiem dobrego i wystawnego życia. Barwne opisy i metafory zawarte są zwłaszcza w pismach mądrościowych Starego Testamentu oraz w dziełach Ojców Kościoła. Spójrzmy zatem, co na temat pijaństwa pisali w starożytności chrześcijańskiej.

Wymogi wobec kapłanów

Zakazem spożywania alkoholu zostali obłożeni Aaron oraz jego synowie, którzy przyjęli kapłańską inwestyturę. Ponieważ mieli sprawować święte czynności, obarczeni zostali zakazem spożywania „wina i sycery” przed i po sprawowaniu czynności w Namiocie Spotkania, czyli świątynnym przybytku, ustawionym przez Izraela na pustyni w drodze do ziemi obiecanej. Synowie Aarona, Nadab i Abihu, nie respektowali jednak tego nakazu i zaraz po złożonej przez nich ofierze zostali ukarani śmiercią przez Boga. Żydowskie komentarze wskazują, że to ich stan wskazujący był bezpośrednią przyczyną kary ognia zesłanej przez Stwórcę, choć tekst biblijny nic konkretnego nie mówi (Kpł 10, 1-2).

Kolejny zakaz spożywania alkoholu dotyczył wszystkich ludzi składających ślub nazireatu. Osoba taka przyrzekała następujące rzeczy: absolutną wstrzemięźliwość od alkoholu, a także od winogron; nie strzygła włosów i brody; nie zbliżała się do zmarłych (Lb 6, 3-7). Ślub taki podjąć mogła również matka, czego przykładem jest historia Samsona, który miał urodzić się jako Boży wybraniec, co zwiastował żonie Manoacha anioł pański (Sdz 13, 4).

Pijaństwo proroków i kapłanów

Problem nadmiernego stosowania alkoholu w diecie miał dotknąć proroków i kapłanów, na co żywo zareagował prorok Izajasz w trakcie prowadzonej działalności. Prosił ich o opamiętanie, gdyż widok „zataczających się” i „majaczących” proroków oraz kapłanów nie jest pożądanym. Osoby te posiadały specjalne namaszczenie i mieli spełniać niezwykle ważną funkcję w społeczności izraelskiej. Tymczasem gubili się i doprowadzali do tragicznego stanu, nadużywając „wina i sycery” (Iz 28, 7-13). To zagubienie ma straszne konsekwencje, bowiem pijani prorocy prowadzą swoimi przepowiedniami całą wspólnotę ludu Bożego na „manowce”, wydając błędne wyroki. Takie zachowanie nie tylko jest niepożądane, ale również godzi w autorytet Najwyższego, którego reprezentować mieli prorocy kroczący chwiejnym krokiem. Izajasz nie przebierał w słowach i komentował ich zachowanie dosadnie, o czym świadczy choćby wskazanie na stoły „pełne zwymiotowanych brudów”. Sytuacja popadających w zatracenie proroków i kapłanów musiała być już tragiczna, skoro przedstawiane są tego typu obrazy.

To tylko fragment artykułu

Drodzy Czytelnicy, dostęp do niektórych treści jest ograniczony

Dostęp do artykułów o różańcuTen artykuł jest dostępny w wydaniu papierowym "Królowej Różańca Świętego".

Zamów – to tylko 5 zł z wysyłką!

Dostępne są prenumeraty oraz pojedyncze wydania.

Druga możliwość: dostęp przez internet!


Jeżeli posiadasz już konto, zaloguj się:
Nie posiadasz jeszcze konta?

Co o tym sądzisz? – Zostaw komentarz!

error: Chcesz skorzystać z tych tekstów? – Napisz: redakcja@rozaniec.info

Poznaj…

Królową 

Różańca

Świętego!