I Ty któraś współcierpiała…

Matka Boża Bolesna

Matka Boża Bolesna – temat odnoszący się do cierpień znaczących całe życie Maryi był chętnie wykorzystywany przez artystów wszystkich epok. W liturgii Kościoła wspominamy ją 15 września, dzień po święcie Podwyższenia Krzyża Świętego.

Kościół w różnych zakątkach świata czcił Najświętszą Maryję Pannę Bolesną od wieków (rozmaite źródła plasują początek oficjalnego kultu w niemieckim mieście Schönau już w roku 1221), choć powszechne święto Matki Bożej Bolesnej wprowadził dopiero w 1814 roku. W XV wieku zaczęto rozważać siedem boleści Matki Bożej, odnosząc się do konkretnych wydarzeń z Jej życia. Wzorem jest tu zresztą sama zainteresowana – Ewangelia wg św. Łukasza dwukrotnie wspomina o tym jak Maryja zachowywała w sercu wydarzenia swojego życia, aby je rozważać.

Zachęcamy, poświęć dziś kilka chwil na modlitwę w formie rozważań siedmiu boleści Maryi.Siedem boleści NMP

Aby to ułatwić obok każdej z boleści zamieszczamy odpowiedni fragment z Pisma Świętego.

Boleść pierwsza: Proroctwo Symeona (Łk 2, 34-35)

Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».

Boleść druga: Ucieczka do Egiptu (Mt 2, 13-21)

Gdy oni odjechali, oto anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie i rzekł: «Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem; bo Herod będzie szukał Dziecięcia, aby Je zgładzić». On wstał, wziął w nocy Dziecię i Jego Matkę i udał się do Egiptu; tam pozostał aż do śmierci Heroda. Tak miało się spełnić słowo, które Pan powiedział przez Proroka: Z Egiptu wezwałem Syna mego. Wtedy Herod widząc, że go Mędrcy zawiedli, wpadł w straszny gniew. Posłał [oprawców] do Betlejem i całej okolicy i kazał pozabijać wszystkich chłopców w wieku do lat dwóch, stosownie do czasu, o którym się dowiedział od Mędrców. Wtedy spełniły się słowa proroka Jeremiasza:

Krzyk usłyszano w Rama,
płacz i jęk wielki.
Rachel opłakuje swe dzieci
i nie chce utulić się w żalu,
bo ich już nie ma.

A gdy Herod umarł, oto Józefowi w Egipcie ukazał się anioł Pański we śnie, i rzekł: «Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i idź do ziemi Izraela, bo już umarli ci, którzy czyhali na życie Dziecięcia». On więc wstał, wziął Dziecię i Jego Matkę i wrócił do ziemi Izraela.

Boleść trzecia: Zgubienie Jezusa (Łk 2, 41-51) 

Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: «Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie». Lecz On im odpowiedział: «Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?» Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu.

Boleść czwarta: Spotkanie na Drodze Krzyżowej

O tym spotkaniu Ewangelie nie wspominają, zachowało się ono jednak w tradycji.

Boleść piąta: Ukrzyżowanie i śmierć Jezusa (J 19, 25-30)

Wizerunek Matki Bolesnej na GolgocieA obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Potem Jezus świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: «Pragnę». Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop gąbkę pełną octu i do ust Mu podano. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Wykonało się!». I skłoniwszy głowę oddał ducha.

Boleść szósta: Zdjęcie z krzyża i Boleść siódma: Złożenie do grobu (Mk 15, 42-47)

Pod wieczór już, ponieważ było Przygotowanie, czyli dzień przed szabatem, przyszedł Józef z Arymatei, poważny członek Rady, który również wyczekiwał królestwa Bożego. Śmiało udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Piłat zdziwił się, że już skonał. Kazał przywołać setnika i pytał go, czy już dawno umarł. Upewniony przez setnika, podarował ciało Józefowi. Ten kupił płótno, zdjął Jezusa [z krzyża], owinął w płótno i złożył w grobie, który wykuty był w skale. Przed wejście do grobu zatoczył kamień. A Maria Magdalena i Maria, matka Józefa, przyglądały się, gdzie Go złożono.

Modlitwę do Matki Bożej Bolesnej znajdziesz na poniższej stronie:

Matko Bolesna módl się za nami!

 

 

Zostaw odpowiedź