Majowa Pani

„Zebrali się przeto odprawiać nabożeństwo pod cmentarz, kaj pobok bramy stojała mała kapliczka z figurą Matki Boskiej. Każdego maja przystrajały ją dziewczyny w papierowe wstęgi, a korony wyzłacane i polnym kwieciem obrzucały, broniąc od zupełnej ruiny, gdyż kapliczka była odwieczna, spękana i w gruz się sypiąca. (…) Zeszło się sporo narodu i jak się naprędce dało, przybrali kapliczkę w zieleń i kwiaty, ktosik śmieci wygarnął, ktosik żółtym piaskiem wysypał, że nawtykawszy w ziemię u stóp figury świeczek i lampek zapalonych, wraz jęli klękać nabożnie” (Reymont „Chłopi”).

nabozenstwo-majowe-1Jak Polska długa i szeroka, w katedrach i wiejskich kościołach, w przydrożnych kapliczkach i przy krzyżach, gromadzą się w wiośniane wieczory u stóp swej Matki wszystkie Jej dzieci. W tym najpiękniejszym miesiącu składają wiązanki kwiatów i wzywają całą przyrodę:

Chwalcie łąki umajone, góry, doliny zielone.

Chwalcie, cieniste gaiki, źródła i kręte strumyki!

Co igra z morza falami, w powietrzu buja skrzydłami,

Chwalcie z nami Panią Świata, 

Jej dłoń nasza wieniec splata…

To tylko fragment artykułu

Drodzy Czytelnicy, dostęp do niektórych treści jest ograniczony

Dostęp do artykułów o różańcuTen artykuł jest dostępny w wydaniu papierowym "Królowej Różańca Świętego".

Zamów – to tylko 5 zł z wysyłką!

Dostępne są prenumeraty oraz pojedyncze wydania.

Druga możliwość: dostęp przez internet!


Jeżeli posiadasz już konto, zaloguj się:
Nie posiadasz jeszcze konta?

Przeczytaj ten artykuł w Królowej Różańca!

rozaniec-info

Kliknij na obrazek i obejrzyj strona po stronie!

Zostaw odpowiedź