Maryja Arką Przymierza

Wśród wezwań Litanii loretańskiej, które mogą sprawiać trudność w ich rozumieniu, zapewne znajduje się też: „Arko Przymierza – módl się za nami”. Cóż ten starotestamentowy przedmiot kultu ma wspólnego z Matką Bożą? Aby to zrozumieć, koniecznie musimy sobie przypomnieć kilka ważnych kwestii.

Po zawarciu Przymierza z Narodem Wybranym za pośrednictwem Mojżesza na górze Synaj Bóg dał pamiątkę i widoczny znak tego wydarzenia – kamienne tablice z wyrytymi przykazaniami, które od tamtej chwili obowiązywały wszystkich ludzi. W zamian za przestrzeganie Prawa Bóg obiecuje zaprowadzić swój Lud do Ziemi Obiecanej i po wsze czasy otoczyć go opieką. Od samego początku tablice te były przedmiotem wielkiego kultu, nic więc dziwnego, że trzeba było im dać odpowiednią oprawę.

Jak podaje Księga Wyjścia, sam Jahwe nakazał wykonać ozdobną skrzynię, w której owe tablice miały być przechowywane i przenoszone podczas wędrówki przez pustynię. „I uczynią arkę z drewna akacjowego; jej długość będzie wynosiła dwa i pół łokcia; jej wysokość – półtora łokcia i jej szerokość półtora łokcia. I pokryjesz ją czystym złotem wewnątrz i zewnątrz, i uczynisz na niej dokoła złote wieńce. Odlejesz do niej cztery pierścienie ze złota i przymocujesz je do czterech jej boków: dwa pierścienie do jednego jej boku i dwa do drugiego jej boku. Rozkażesz zrobić drążki z drewna akacjowego i pokryjesz je złotem. I włożysz drążki te do pierścieni po obu bokach arki, by można było ją przenosić. Drążki pozostaną w pierścieniach arki i nie będą z nich wyjmowane. I włożysz do arki Świadectwo, które dam tobie”( Wj 25, 10–22). Na wierzchu Arki miała znajdować się złota płyta z dwoma Cherubami zwana przebłagalnią, którą w Dzień Pojednania arcykapłan skrapiał krwią ofiarnych zwierząt. Według niektórych przekazów prócz kamiennych tablic w Arce Przymierza znajdowało się też naczynie z manną i laska Aarona (por. Hbr 9,4).

Dla ludzi Starego Testamentu Arka Przymierza była najświętszym przedmiotem kultu. Do jej przenoszenia byli upoważnieni tylko kapłani, a prócz nich nikt z ludzi nie mógł jej nawet dotykać. Do środka mógł zajrzeć wyłącznie najwyższy kapłan. Izraelici wierzyli, że przedmiot ten jest znakiem obecności Boga wśród nich. Tam, gdzie jest Arka, jest też Bóg, dlatego kiedy Filistyni podczas wojny zabrali Arkę, wierzyli, że zostali też opuszczeni przez Boga. Arka wróciła wkrótce do Izraelitów – gdy Filistyni uznali, że z jej powodu spadają na nich wielkie nieszczęścia, oddali ją. W świątyni wybudowanej przez Salomona zajmowała najświętsze miejsce. W czasie oblężenia Jerozolimy przez Nabuchodonozora w 578 roku przed Chrystusem Arka zaginęła; prawdopodobnie została zniszczona przez Babilończyków.

To tylko fragment artykułu

Drodzy Czytelnicy, dostęp do niektórych treści jest ograniczony

Dostęp do artykułów o różańcuTen artykuł jest dostępny w wydaniu papierowym "Królowej Różańca Świętego".

Zamów – to tylko 5 zł z wysyłką!

Dostępne są prenumeraty oraz pojedyncze wydania.

Druga możliwość: dostęp przez internet!


Jeżeli posiadasz już konto, zaloguj się:
Nie posiadasz jeszcze konta?

Co o tym myślisz? – Napisz komentarz

avatar
  Powiadamiaj mnie o odpowiedziach  
Powiadom o