Matka Chrystusowa

Tryptyk Jerozolimski

Może ktoś się zdziwi. Czy naprawdę trzeba to tłumaczyć? Przecież wszyscy wiemy, że Maryja jest Matką Jezusa Chrystusa. Tym razem jednak chciałabym się skupić nie na słowie „Matka”, ale na słowie „Chrystus”. Bo czy rzeczywiście każdy rozumie, co ten wyraz znaczy?

Greckie słowo „Chrystus” jest odpowiednikiem hebrajskiego „Mesjasz” (Pomazaniec lub też Namaszczony). W słowniku znajdującym się na końcu Biblii Tysiąclecia (wydanie piąte, 2000 rok) możemy przeczytać, że: „W Starym Testamencie termin ten określał królów, najwyższych kapłanów oraz wybrane postacie, zwłaszcza niektórych patriarchów i proroków. Dopiero w ostatnich czasach przed naszą erą zaczęto oczekiwanego Zbawcę nazywać «Pomazańcem», łącząc z NIM cechy króla, kapłana i proroka. Nowy Testament stwierdza, że jest Nim Jezus – nazywa Go «Chrystusem»”.

A więc przez długi czas dla narodu wybranego mesjaszami byli ludzie (jak wierzono) w szczególny sposób wybrani przez Boga, przeznaczeni do wypełnienia jakiegoś wyjątkowego, ważnego zadania. Zewnętrznym znakiem tego wybrania było namaszczenie (pomazanie) specjalnie do tego przeznaczonym olejem. I tak być może wielu z nas pamięta namaszczenie króla Chazaela i proroka Elizeusza przez wielkiego proroka Eliasza (1 Krl 19, 16) lub też namaszczenie Dawida przez Samuela (1 Sm 13, 16). Namaszczenie w szczególny sposób oznaczało nie tylko wybranie, ale miało też chronić przed niebezpieczeństwem ze strony ludzi. Warto tu wspomnieć historię Saula i Dawida. Przez pewien czas w Izraelu było dwóch królów – urzędujący Saul i oczekujący na tron Dawid. Saul był nieudolnym władcą, zdawał sobie sprawę, że wielu Izraelitów mogło nie chcieć jego panowania. Bał się, że Dawid przy najbliższej sposobności targnie się na jego życie. Jednakże gdy taka możliwość nastąpiła i Dawid bez problemu mógłby zamordować Saula, nie uczynił tego, bo, jak powiedział: „Nie podniosę ręki na mego pana, bo jest pomazańcem Pańskim” (1 Sm 24, 11).

Warto też wiedzieć, że w czasach starotestamentowych funkcje religijne często łączyły się z funkcjami politycznymi, a królowie i prorocy mieli wpływ zarówno na wiarę w Boga, jak też na czysto ziemskie sprawy.

To tylko fragment artykułu

Drodzy Czytelnicy, dostęp do niektórych treści jest ograniczony

Dostęp do artykułów o różańcuTen artykuł jest dostępny w wydaniu papierowym "Królowej Różańca Świętego".

Zamów – to tylko 5 zł z wysyłką!

Dostępne są prenumeraty oraz pojedyncze wydania.

Druga możliwość: dostęp przez internet!


Jeżeli posiadasz już konto, zaloguj się:
Nie posiadasz jeszcze konta?

Przeczytaj ten artykuł w Królowej Różańca!

Kliknij na obrazek i obejrzyj strona po stronie!

Zostaw odpowiedź