Matka łaski Bożej

W mowie potocznej, a także w słownikach, słowo „łaska” utożsamiane jest z przychylnością i wspaniałomyślnością. Ktoś komuś udziela wsparcia lub pomaga w pokonaniu trudności, która dla tego drugiego jest niemożliwa do przejścia o własnych siłach. Przy czym trzeba podkreślić, że w udzieleniu łaski zawsze istnieje duża zależność osoby obdarowanej od obdarowującej

Pojęcie łaski często kojarzone bywa z władcą darującym karę winowajcy, panem wspierającym pomocą swoich podanych albo osobą na wysokim stanowisku, która wyświadcza komuś przysługę znacznie większą, niż nakazują jej urzędowe obowiązki. Łaska musi być bezinteresowna. Udzielanie komuś wsparcia za pieniądze nie jest już łaską, ale wzajemnie robionym interesem. Dlatego łaska jest zawsze darem. Można o nią prosić, ale nigdy nie da się kupić ani wymusić.

 

Bóg źródłem łaski

Według nauczania Kościoła źródłem i dawcą wszelkich łask jest Bóg. On dał nam życie, On dał nam wszystko, co jest do życia konieczne – zdrowie i siły do pracy, wodę, powietrze, rośliny i zwierzęta. Największą jednak łaską, jakiej może nam udzielić, jest zaproszenie do życia wiecznego w królestwie niebieskim. I inne dary Boże są temu jednemu najważniejszemu podporządkowane. Poprzez chrzest człowiek zdobywa konieczną do zbawienia łaskę uświęcającą. Gdy z powodu grzechów ją tracimy, możemy odzyskać za każdym razem po szczerej spowiedzi. W sakramencie pokuty Bóg daje też łaskę wytrwania w dobrym. Jest ona umacniana dodatkowo w komunii świętej. Po grzechu pierwszych ludzi Bóg Ojciec posłał swego Syna na świat, aby nas odkupił od śmierci, wyzwolił z mocy szatana i uzdolnił do osiągnięcia szczęścia wiecznego. Życie Jezusa Chrystusa na ziemi było jednym wielkim znakiem ogromnej łaski Boga względem człowieka. On głosząc Ewangelię, uczył modlitwy, wzywał do nawrócenia, wskazywał drogę do królestwa niebieskiego. Przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie pojednał nas z Ojcem.

Na pierwszym miejscu człowiek powinien troszczyć się o swoje zbawienie, prosić o łaski ku temu potrzebne. Bóg pozwala nam jednak też, a nawet zachęca, by modlić się także o to, co jest nam konieczne w życiu na ziemi. Najlepszym przykładem jest zdanie z modlitwy Ojcze nasz: „Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj” (Mt 6,11). Jezus również okazywał łaskę – pomoc ludziom w sprawach typowo doczesnych – uzdrawiał chorych (Mt 4,24), wskrzeszał umarłych (Łk 7,14–15), rozmnożył chleb (Mt 14,19–20), a nawet z wody uczynił wino na wesele (J 2,9).

To tylko fragment artykułu

Drodzy Czytelnicy, dostęp do niektórych treści jest ograniczony

Dostęp do artykułów o różańcuTen artykuł jest dostępny w wydaniu papierowym "Królowej Różańca Świętego".

Zamów – to tylko 5 zł z wysyłką!

Dostępne są prenumeraty oraz pojedyncze wydania.

Druga możliwość: dostęp przez internet!


Jeżeli posiadasz już konto, zaloguj się:
Nie posiadasz jeszcze konta?

Co o tym myślisz? – Napisz komentarz

avatar
  Powiadamiaj mnie o odpowiedziach  
Powiadom o