Niebieska szata Maryi

maryja niebieska

„Pewnego dnia przez różaniec i szkaplerz Najświętsza Maryja Panna ocali świat”

św. Dominik

Działo się to w Neapolu w roku 1617. Siostra zakonna Urszula Benincasa po przyjęciu Komunii św. w święto Ofiarowania Pańskiego miała widzenie. Ukazała się jej Maryja z Dzieciątkiem Jezus. Matka Najświętsza ubrana była w białą suknię, na którą narzucona była długa, niebieska szata. Otaczało Ją wiele postaci ubranych w podobny sposób. Siostra Urszula usłyszała także pełen miłości głos Maryi: „Przestań płakać Urszulo i zamień swe westchnienia na radość. Słuchaj uważnie, co ci powie Jezus, którego trzymam w ramionach”. Pan Jezus objawił zakonnicy, że założy ona klasztor, w którym trzydzieści trzy siostry będą wiodły odosobnione życie i będą ubrane tak jak Matka Boża, którą ujrzała w widzeniu. Zakonnicom tym Jezus obiecał specjalne łaski i wiele duchowych darów. Siostra Urszula prosiła jednak Pana, by zechciał rozciągnąć swoje łaski także na osoby żyjące w świecie, które mają szczególne nabożeństwo do tajemnicy Niepokalanego Poczęcia, zachowują czystość zgodnie ze swym stanem i będą nosiły mały, niebieski szkaplerz.

Jezus wysłuchał jej prośby i na dowód tego pokazał Urszuli w czasie objawienia mnóstwo aniołów, rozdających po całej ziemi niebieskie szkaplerze.

Urszula Benincasa

Urszula Benincasa

Rozradowana siostra sporządziła szkaplerze podobne do oglądanych w widzeniu, poprosiła o ich pobłogosławienie i rozdzielała je wiernym. Jeszcze za życia siostry Urszuli praktyka noszenia niebieskiego szkaplerza zaczęła się szybko rozszerzać. Po jej śmierci duchowe córki Urszuli uznały propagowanie tego szkaplerza za specjalną misję swego zgromadzenia.

W 1633 roku zakon teatynów uznał wspólnotę mniszek, której początek dała wizja sługi Bożej Urszuli Benincasy, za gałąź swojego zakonu. Księża teatyni podjęli się również rozpowszechniania niebieskiego szkaplerza Niepokalanego Poczęcia, co zostało prawnie usankcjonowane przez papieża Klemensa X. Papież ten w liście apostolskim nadał specjalne odpusty i przywileje niebieskiemu szkaplerzowi.

W tym samym czasie polski zakonnik i założyciel ojców marianów, wyniesiony w ubiegłym roku na ołtarze Stanisław Papczyński, uznał szerzenie czci Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny za jeden z głównych celów stworzonego przez siebie zakonu. Ostatni rozdział reguły zakonu marianów zobowiązywał do noszenia niebieskiego szkaplerza. Marianie zakładali więc Bractwa Niepokalanego Poczęcia NMP przy swoich kościołach, propagowali noszenie szkaplerza oraz modlitwy i praktyki pokutne za dusze czyśćcowe. Ojciec Stanisław łączył bowiem kult Niepokalanego Poczęcia z niesieniem pomocy zmarłym. Księża teatyni nadali marianom specjalne upoważnienia do błogosławienia i nakładania wiernym niebieskiego szkaplerza. Każdy wierny, który przyjmie szkaplerz niejako automatycznie należy do Bractwa Niepokalanego Poczęcia NMP.

To tylko fragment artykułu

Drodzy Czytelnicy, dostęp do niektórych treści jest ograniczony

Dostęp do artykułów o różańcuTen artykuł jest dostępny w wydaniu papierowym "Królowej Różańca Świętego".

Zamów – to tylko 5 zł z wysyłką!

Dostępne są prenumeraty oraz pojedyncze wydania.

Druga możliwość: dostęp przez internet!


Jeżeli posiadasz już konto, zaloguj się:
Nie posiadasz jeszcze konta?

Przeczytaj ten artykuł w Królowej Różańca!

Kliknij na obrazek i obejrzyj strona po stronie!

Zostaw odpowiedź

error: Chcesz skorzystać z tych tekstów? – Napisz: redakcja@rozaniec.info