Pośrednictwo Panny Maryi

Maryja objawiając się w Banneux przedstawiła się jako Królowa Ubogich. Przekazała wizjonerce, Marietcie Becó, że strumień ma przynieść ulgę cierpiącym e wszystkich narodów. Wyraziła życzenie, żeby przy nim stanęła kapliczka.

Historia Banneaux

Banneux to niewielka miejscowość położona na wysokim płaskowyżu Ardenów w południowo-wschodniej części Belgii, wśród lasów, 20 km od Liège, w pobliżu granicy z Niemcami, między doliną rzeki Vesdre i drogą Liège-Spa.

Historycznie Banneux należało do opactwa benedyktyńskiego Stavelot. Zakonnicy ze Stavelot przebywali w Louveignè, skąd promieniowali na cały kraj.

W 1361 r. książę Hugo d’Auvergne przedstawił na dworze w Wetzleer dokument, na mocy którego od niepamiętnych już czasów Banneux, z powodu ubóstwa swoich mieszkańców, cieszyło się przywilejem zwanym banalitè. Stąd pochodzi nazwa Banneux: wspólne dobro ubogich i schronienie bezdomnych.

W diecezji Liège, do której należało Banneux, powstała uroczystość Bożego Ciała i dzieło nieustającej adoracji; tam też, w parafii św. Marcina, gdzie żyły bł. Ewa i św. Julianna, wśród członków Konferencji św. Wincentego á Paulo zjawiły się pierwsze ofiary dla dzieła Najświętszej Panny Ubogich.

Tam też z parafii św. Marcina z Liège wyruszyła pierwsza belgijska pielgrzymka do Lourdes.

W diecezji w Tongeren, kolebce chrześcijaństwa Belgii oraz stolicy pierwszego biskupstwa, św. Maternus ufundował około 315 r. pierwszy w Niderlandach kościół ku czci Najświętszej Panny. Śmiało można powiedzieć, że kościół w Tongeren był pierwszym w Belgii miejscem pielgrzymek ku czci Maryi.

W 1914 r. gminy otaczające Banneux: Battice, Herve, Mèlon i Belgii, zostały ciężko dotknięte wojną. Grupa sterroryzowanych mieszkańców schroniła się w zamku w Banneux. Tam za radą kasztelanki, p. Clynans, uczynili oni ślub, że poświęcą wieś Matce Boskiej i nazwą ją Banneux-Notre-Dame, jeżeli zostanie ona ocalona. W opatrznościowy wprost sposób Banneux zostało uchronione.

Objawienia maryjne w Banneaux

Mariette Becó

Dokładnie w 75. rocznicę objawień w Lourdes Maryja ośmiokrotnie ukazywała się jedenastoletniej dziewczynce Marietcie Becó. Po raz pierwszy w niedzielę, 15 stycznia, a ostatni raz w czwartek, 2 marca 1933 roku. Marietta w tym okresie przeszła nieoczekiwane zmiany pod wpływem objawień. Do tej pory była najgorszą i zaniedbaną uczennicą, która bardzo rzadko uczestniczyła w Mszach św. i lekcjach religii. A teraz modliła się na różańcu, uczęszczała na Msze św. regularnie, nadrobiła wszystkie zaległości. Podczas ostatniego objawienia Maryja powiedziała: „Jestem Matką Zbawiciela, Matką Boga. Módl się dużo”. Błogosławiła Marietcie, a potem zniknęła, odchodząc do nieba. Po skończonych objawieniach komisja kościelna i lekarska zajęła się osobą Marietty Becó. Nie znaleziono niczego, co mogłoby podważyć wiarygodność zeznań dziewczynki. Ona naprawdę rozmawiała z Matką Bożą!

O prawdziwości objawień świadczyły również łaski, które zaczęli otrzymywać ludzie przy „źródle Maryi”. Nawrócili się do gorliwego chrześcijańskiego życia rodzice i cała rodzina Becó. Licznie przybywający pielgrzymi,często od dawna zaniedbani religijnie, podejmowali od nowa regularne życie sakramentalne.

Od tamtych czasów miliony ludzi przewinęło się przez Banneux. Tysiące otrzymało łaski, o które prosiło z prostotą i wiarą, że przyjdzie im z pomocą Dziewica Ubogich.


Dostęp do tej strony jest ograniczony.



Dołącz do strefy członkowskiej

Zostając pełnoprawnym członkiem uzyszkasz natychmiastowy dostęp do płatnych materiałów.

Jeżeli posiadasz już konto, zaloguj się:
Nie posiadasz jeszcze konta?

Co o tym myślisz? – Napisz komentarz

avatar
  Powiadamiaj mnie o odpowiedziach  
Powiadom o