Bocian

Wśród najbardziej charakterystycznych ptaków Ziemi Świętej wylicza się bociana, czaplę i ibisa. Ten pierwszy z nich pojawia się jednak rzadziej nad Izraelem. Równie incydentalnie występuje w tekstach Pisma Świętego, bo zaledwie sześć razy. Zaliczony został do grupy zwierząt nieczystych, których spożywanie było kategorycznie zabronione (Kpł 11,19; Pwt 14,18). Jest to ciekawy zabieg mając na uwadze zachowania bociana, który według starożytnych, nie wabił s­­­­­­amicy do współżycia. Dalej, prorok Jeremiasz przekazuje słowa Jahwe użalającego się nad Izraelem i jego zachowaniem. Naród wybrany notorycznie nagina nadane święte prawo i nie stosuje się do poleceń proroka. Przykładem działania odwrotnego do podejmowanego przez Izraelitów jest zachowanie poszczególnych ptaków: „Nawet bocian w przestworzach zna swoją porę, synogarlica, jaskółka i żuraw zachowują czas swego przylotu. Naród mój jednak nie zna Prawa Pańskiego”. ­Jeremiasz chciał wykazać przewrotność działania narodu wybranego, który znając Boże prawo nie stosuje się do niego, a jest ono tak oczywiste jak prawo natury, z którym w zgodzie żyją ptaki. Bocian jest przykładem niezwykle mądrego stworzenia. O jego szlachetnej postawie świadczy chociażby imię, które z hebrajskiego tłumaczy się jako „lojalny”. Starożytni znali się na mądrości tego ptaka, a w starożytnym Rzymie istniało nawet prawo bocianie (lex ciconia), które nakazywało dzieciom otoczyć opieką swoich rodziców, gdy będą już w podeszłym wieku.

Andrzej Jędrzejczak


Dostęp do tej strony jest ograniczony.



Dołącz do strefy członkowskiej

Zostając pełnoprawnym członkiem uzyszkasz natychmiastowy dostęp do płatnych materiałów.

Jeżeli posiadasz już konto, zaloguj się:
Nie posiadasz jeszcze konta?

Co o tym myślisz? – Napisz komentarz

avatar
  Powiadamiaj mnie o odpowiedziach  
Powiadom o