Przybytek chwalebny – Renata Gontarz

„Jak miłe przybytki nam dał wszechmocny i dobry nasz Bóg, że sam w nich zamieszkał, wszak chciał wieczności zostawić nam próg…”
Śpiewając słowa tej powszechnie znanej pieśni, mamy na myśli świątynię, dom Boży, dzięki któremu już tu na ziemi możemy się poczuć jak w przedsionku nieba.

W kościele (tym pisanym przez małe „k”) nie tylko spotykamy się z Bogiem i możemy z Nim rozmawiać, lecz także poprzez sprawowane tu sakramenty otrzymujemy wszelkie łaski potrzebne do życia zarówno duchowego, jak i tego zwykłego, codziennego.

W Piśmie Świętym możemy znaleźć fragmenty, które mówią nam, że to sam Bóg życzy sobie, by tu na ziemi powstawały miejsca, w których w szczególny sposób można doświadczyć Jego obecności wśród ludzi.

Kiedy w czasach Mojżesza naród wybrany znajdował się w drodze do Ziemi Obiecanej, przybytek (czyli miejsce modlitwy i spotkań z Bogiem) znajdował się w namiocie (namiot spotkania), który łatwo można było przenosić z miejsca na miejsce. W Księdze Wyjścia możemy przeczytać bardzo dokładne zalecenia, jak ma on wyglądać, jaką ma posiadać długość, szerokość i wysokość, z jakich materiałów trzeba go zbudować.

 

Szczegółowo są wymienione i opisane wszystkie sprzęty, jakie mają się w nim znajdować, a także jak mają wyglądać odbywające się tu religijne rytuały. Cały ten opis zajmuje sześć rozdziałów (Wj 26–31). Najważniejsze miejsce w namiocie zajmowała Arka Przymierza, która dla Izraelitów była największym znakiem Bożej obecności.

Kiedy na tronie izraelskim zasiadł król Dawid, naszła go refleksja, którą podzielił się ze swym przyjacielem – prorokiem Natanem: „Spójrz, ja mieszkam w pałacu cedrowym, a Arka Boża mieszka w namiocie” (2 Sm 7,2). Przyszła mu myśl o zbudowaniu świątyni, jednakże wznieść ją zdołał dopiero syn i następca Dawida – Salomon niespełna tysiąc lat przed narodzeniem Chrystusa. Budowla powstała w Jerozolimie tuż obok pałacu królewskiego na wzgórzu Moria (gdzie Abraham miał złożyć Bogu ofiarę ze swego syna Izaaka). Niestety po mniej więcej czterystu latach świątynia została zburzona podczas najazdu babilońskiego króla Nabuchodonozora. Na budowę kolejnej żydzi czekali pół wieku.

To tylko fragment artykułu

Drodzy Czytelnicy, dostęp do niektórych treści jest ograniczony

Dostęp do artykułów o różańcuTen artykuł jest dostępny w wydaniu papierowym "Królowej Różańca Świętego".

Zamów – to tylko 5 zł z wysyłką!

Dostępne są prenumeraty oraz pojedyncze wydania.

Druga możliwość: dostęp przez internet!


Jeżeli posiadasz już konto, zaloguj się:
Nie posiadasz jeszcze konta?

Co o tym myślisz? – Napisz komentarz

avatar
  Powiadamiaj mnie o odpowiedziach  
Powiadom o