Sara

Kobiety w historii zbawienia odgrywają wiele ważnych ról. Nie zawsze też stoją w cieniu mężczyzn, choć zwykle to właśnie o przedstawicielach płci silniejszej pamiętamy więcej i lepiej kojarzymy sytuacje z nimi związane. W przypadku opowiadań i historii, w których centrum stoją kobiety, nie jest już chyba tak dobrze. Nowy Cykl „Kobiety w Biblii” pomoże nam w lepszym zrozumieniu kobiecych postaci przedstawionych w Piśmie Świętym.

Wydawać by się mogło, że zaczniemy od Ewy, pierwszej kobiety. Nic bardziej mylnego: na jej temat rozprawiali poeci, filozofowie. Była bohaterką wielu utworów muzycznych, lirycznych i teologicznych. Z tego powodu pominę dywagacje o jej postawie, nie uznając ich oczywiście za błahe i zbędne. Tyle już o pramatce Ewie napisano, że czas poświęcić się rozważaniom nad innymi kobietami w historii biblijnej.

Pierwszą z nich będzie Sara, cicha bohaterka życia Abrahama, człowieka głębokiej wiary i patriarchy Izraela. Autor biblijny wspomina o niej, już zanim Terach, Abram oraz Lot udali się w wędrówkę z Ur do Harranu (Rdz 11,29–32). Fragment jest dość enigmatyczny, choć wymienia kilka istotnych elementów z życia Abrama i Sary. Do zaślubin doszło jeszcze przed wyruszeniem w długą wędrówkę, choć wiemy o tym doniosłym wydarzeniu tylko tyle, że było. Nie wiemy, jak wyglądały uroczystości: czy był to moment hucznie obchodzony, czy raczej skromnie, w zaciszu pustynnych szlaków, które Abram jako wędrowiec przemierzał. Autor natchniony powiadamia nas jednak, że Sara była niepłodna. I tu jednak następują problemy z interpretacją: czy o jej niepłodności Abram wiedział, zanim ją poślubił, czy też sprawa wyszła na jaw dopiero później? Ktoś powie, że to niepotrzebna dywagacja. I kolejny raz przekonujemy się, że wcale tak nie jest. Bezpłodność przez starożytnych Izraelitów była traktowana jako jedno z ludzkich nieszczęść, wręcz przekleństwo. Brak możliwości posiadania potomstwa wiązany był z brakiem Bożego błogosławieństwa. Idąc tym tropem, należy zastanowić się nad stosunkiem Abrama do problemu, z jakim borykała się Sara. Czy wiedział o tym wcześniej, czy też nie? Jeśli tak, to dlaczego ożenił się z kobietą, która nie mogła mu dać syna bądź córki? Jeśli nie, świadczy to o niezachwianej wierze Abrama w Bożą opiekę, bo ani razu nie biadał nad swoim ciężkim losem ani nie wypominał go swojej żonie.

Abraham, Sara i Mojżesz


Dostęp do tej strony jest ograniczony.



Dołącz do strefy członkowskiej

Zostając pełnoprawnym członkiem uzyszkasz natychmiastowy dostęp do płatnych materiałów.

Jeżeli posiadasz już konto, zaloguj się:
Nie posiadasz jeszcze konta?

Co o tym myślisz? – Napisz komentarz

avatar
  Powiadamiaj mnie o odpowiedziach  
Powiadom o